افغانستان‏ ‏لابراتوار آزمایش سلاح کشتار کتلوی

عثمان تره کی
·

افغانستان‏

‏لابراتوار آزمایش سلاح کشتار کتلوی

، نوشتهء: دکتور م. عثما ن تره کی

دسترسی به سلاح ذروی عملآ برخورد دولت ها را در میدان های پهناور جنگ ناممکن ساخته ‏است . جنگ های قرن ۲۱ بیشتر جنگ دولت ها با ملیشیا است

که در شهر ها تراکم کرده اند. ‏یکی از پروبلم های مطرح امروز در برابر اردو های مدرن جهان که در محور جنگ دولت ها ساز ‏و برگ یافته اند ، تطابق ساختار قوای مسلح در برخورد با ملیشیای شهری است . برای کسب ‏تجربه درین ساحه شهرک های مصنوعی ایجاد میشوند . دران بارک های نظامی تعبیه میگردند. ‏شورشیان و ضد شورشیان کذایی جا به جا میشوند. مانور نظامی برای سرکوبی شورشیان ‏سازماندهی میگردند . اینهمه با صرف ملیون ها دالر. ‏

جنگ افغانستان موقع استثنایی را در اختیار قوت های استعماری غرب گذاشت تا با خاطر آرام به ‏بهای کشتن هزاران افغان در طول یک ونیم دهه لابراتوار رایگانی را برای آزمایش مدرن ترین ‏افزار جنگی خود در اختیار داشته باشند.‏
در افغانستان « تاسک فورس ۵۸ » با ترکیب قوای بحری ، هوایی وزمیني با ۱۵۰۰ پرسونل ، ‏برای اولین بار پس از ۱۹۴۴ از ظرفیت نهایی تخریبی خود در عملیات قندهار استفاده کرد. ‏
‏« درون » ( تیاره بدون سرنشین ) به مقایسه سائر مناطق معروض به جنگ در جهان ازجمله ‏بالقان ، بیشترین مورد استفاده را در کارزار افغانستان داشته است. ‏
از نگاه مهندسین جنگ ، درون اسلحه نبرد های آینده است. نبردی که دران درون بدون سرنشین ‏و مملو از مواد انفجاری به سوی هدف جنگی ایکه قبلآ در فاصله دور روی پرده کامپوتر تعیین ‏گردیده است به صورت اتوماتیک چارنعل روان باشد. درون به بی صدائی بال پرنده حرکت میکند ‏و چهل ساعت در هوا گردش کرده میتواند . قومانده آن در دست کسیست که در فاصله های دور ‏عقب کامپوتر نشسته است. دشمنان چشم به چشم قرار ندارند یعنی همدیگر را نمیبینند . درست ‏مانند بازی های ویدیوی نوجوانان ( پلی ستیشن ) .‏
برای امریکائیان میدان جنگ افغانستان زمینه طلائی انکشاف این افزار جنگي را که امکان داشتن ‏کمترین تلفات انسانی طرف مهاجم را در جنگ میسر میگرداند فراهم کرده است. ‏
قومانده درون در دست سی ، آی ، ای قرار دارد. جنرال « ژوان ژومپر » درون را در جنگ ‏استخباراتی چشم وگوش اردوی امریکا توصیف میکند که با اوضاع کشور کوهستانی افغانستان از ‏آزمون بدرستی بدر شده است.‏
درون در طول شانزده سال خدمت در افغانستان شب و روز فوتو برداشته است ، آواز ثبت نموده ‏، پرده از روی اهداف جنگی پنهان دشمن برداشته و عندالضرورت به حیث مرکز اتصال مخابراتی ‏برای واحد های مختلف درگیر جنگ با دشمن مورد استفاده قرار گرفته است.‏
‏ جنگ افغانستان موقع خوبی بدست داد تا سی، آی ،ای درون های مخابراتی را با نصب دو راکت ‏ضد تانک به درون های جنگی تبدیل کند . راکت ها از فاصله دور از عقب پرده کامپوتر فیر ‏میشوند. ‏
ازین گذشته تصور واقعی از وحشت و ویرانی جنگ افغانستان را طیاره بم افگن ب ـ ۵۲ در ‏آستانه تجاوز امریکا بدست داد . آن زمانی بود که با پرتاب ذخیره بمی به پیمانه چندین فیل غول ‏پیکر روی زمین را با انبوه سمارق های دود و آتش فرش کرد. ‏
ب – ۵۲ دوصد و بیست تون وزن دارد و با پیمودن ۱۴ هزار کیلومتر از مرکز پرواز میتواند تا ‏‏۳۰ تون بم کلاسیک و راکت های هوا به زمین را حمل کند .‏
در برخی ازین بمب‌ها از یورانیوم غنی‌شده استفاده شده است که تاثیرات مخرب آن تا سال‌ها باقی ‏میماند و باعث بیماری‌های خطرناک مخصوصا در نوزدان می‌شود. ‏
از فوتو هائی که در مراکز صحی در مناطق جنوب کشور از نوزادان ناقص الخلقه برداشته شده ‏است برمیاید که قوای ائتلاف نظامی بین المللی در تناقض با تعهدات بین المللی خود از بکار بردن ‏بم های کمیاوی در جنگ دریغ نکرده اند.‏
یکی از مودل های ب-۵۲ ، قادر به پرواز با سرعت‌ نزدیک به سرعت صوت تا ارتفاع ۱۵ هزار ‏متری و حمل بمب‌های اتمی یا متعارف هدایت‌شونده است. از ب-۵۲ در جنگ‌های متعارف برای ‏مأموریت‌های تهاجمی استراتژیک، پشتیبانی نزدیک هوایی، وعملیات‌ دریایی استفاده میشود.‏
تجربه جنگ افغانستان موقع خوبی بدست داد تا کمبودی های تخنیکی ب ـ ۵۲ رفع شود : طیاره از ‏مرحله افزار بمباردمان ستراتژیک سنگین وزن و دارای ظرفیت کم مانور به هواپیمای تکتیک ‏دارای قابلیت تحرک و مداخله در جنگ های ملیشیایی تبدیل شد. طیاره با سیستم جدیدی مجهز ‏گردید که میتواند طبق معلومات تازه ایکه برایش از فاصله دور داده شده است آخرین اهداف قابل ‏رویت خود را در زمین نشانه بگیرد. به این منظور با استفاده از تجربه افغانستان در ب ـ ۵۲ بم ‏های خوشه یی و راکت های زیرک ( سمارت بمب ) تعبیه شد.‏
ب ـ ۵۲ میتواند هربار ۳۰ بم خوشه یی پرتاب کند. هر بمب بیش از ۲۰۰ بمب فرعی پخش ‏مینماید . هر بمب فرعِی به نوبه خود ۳۰۰ قطعه انفجاری به اندازه یک گیلاس آب پخش میکند. ‏قطعات انفجاري در ساحه یی به وسعت دوازده میدان فوتبال امریکا انس و جنس را از روی زمین ‏جاروب میکند.‏
‏۱۰ فیصد بم های فرش شده انفجار نمینمایند . آنگاه بعدآ به شیوه پخپل سر به مثابه ماین ساعتی ‏ضد پرسونل و عراده جات عمل مینمایند . استعمال ماین های ساعتی و خوشه یی را قوانین بین ‏المللی قویآ منع کرده است. امریکا طبق معمول خود را از امضای کانوانسین های مربوط کنار ‏کشیده است.‏
هر راکت زیرک ( سمارت بمب ) که در ب ـ ۵۲ نصب است دارای یک تون مواد انفجاری است. هر ‏یک این راکت با سیستم « ژ ، پ ، اس » رهبری میشود و اهدافی را نشانه میگیرد که یک ‏کوماندو در ساحه از طریق قمر مصنوعی برایش مخابره مینماید. نارسائی تکنولوژیک این راکت ‏وقتی ثابت شد که در ۲۶ نوامبر در جریان محاصره زندان مزار شریف پنج کوماندوی امریکایی با ‏فیر راکت زخمی شد. حادثه مهم تر در ۵ دسامبر ۲۰۰۱در قندهار زمانی اتفاق افتاد که حامد ‏کرزی در رکاب کوماندوی امریکایی برای گرد آوری قطعه محافظ با تلفون موبایل مصروف مفاهمه ‏با ریش سفیدان قوم بود . راکت در مجاور قرار گاه عساکر امریکائی اصابت کرد: ۳ عسکر ‏امریکایی کشته شد ، ۲۰ تن زخمی گردید و حامد کرزی که در صحنه حضور داشت جراحت ‏سطحی برداشت.‏
نقش طیارات اف ـ ۱۵ و اف ـ ۱۸ که در عملیات کمکی با ب ـ ۵۲ مورد استفاده قرار میگیرد ، در ‏ردیابی مخالفین مسلح در مخفیگاه های مغاره و تونل نیز قابل یاد آوری است. این هواپیما ها مجهز ‏به سیستم رد یابی به حساب حرارت بدن انسان هستند. هواپیما ظرفیت حمل بمی به وزن بیش از ‏‏۳۰۰ کیلو گرام را دارد. بم ( ژ ، ب ، یو – ۲۸ ) با نفوذ در کتله ئی به ضخامت ۶ متر منفجر ‏میشود. در زمین یک کوماندو هدف را توسط شعاع لایزر تعیین مینماید.‏
اطلاعات رسیده از جبهات جنگ حاکی است که از چندین سال به این سو از جانب هلی کوپتر های ‏ناتو به جبهات ملیشیای مقاومت اسلحه سبک مجهز به سیستم ارتباطی شعاع لایزر پرتاب شده ‏است. اپوزیسیون مسلح از دنیا بیخبر سلاح را به جبهات توزیع کرده است.تیارات درون مجهز به ‏سیستم مخابره لایزر محل سلاح توزیع شده را کشف و آنرا به مرکز قومانده ناتو مخابره کرده ‏است. سپس بمباردمان خشک وتر همه را به خاکستر بدل کرده است. ‏
‏« روبو » افزار جنگ آینده است. موقعیت کوهستانی افغانستان زمینه خوب استفاده از « روبو » ‏‏( یو ، سی ، ا ، وی ) را فراهم کرده است. انکشاف استفاده از « روبو » در آینده های نسبتآ دور ‏تلفات جنگجویان را به صفر خواهد رساند. اما مردمی را که معروض به بمباردمان « روبو » ‏استند ، مانند توت خواهد تکاند.‏
متحدین امریکا در لابراتوار رایگان افغانستان مدرن ترین سلاح جنگی خود را آزمایش کردند : ‏طیاره « رافال » فرانسوی برای ماموریت چار ماهه گماشته شد. ‏
هواپیمای « میراژ » فرانسوی در ۲۴ می ۲۰۱۱ در جریان بدرقه قوای زمینی ائتلاف نظامی بین ‏المللی از مسیر منحرف شد و جانب موضع دور که قوای ایتالیائی مستقر بود حرکت کرد. عمله ‏طیاره با پرتاب بالوسیله پاراشوت خود را نجات دادند. ‏
جنرال فرانسوی « کریستوف گومارت » قوماندان عمومی عملیات مخصوص ( سی ، او ، اس ) ( ‏زمینی ، هوایی و بحری ) در یک مصاحبه اختصاصی و استثنایی با مجله فیگارو ( ۰۹ـ ۱۲ ـ ‏‏۲۰۱۲ ) از دست آورد های لابراتوار رایگان میدان جنگ افغانستان چنین پرده برمیدارد : « ‏حاصل کار ما در افغانستان در دو ساحه قابل ملاحظه است: هم آهنگی فعالیت میان قوای سه گانه ‏خودی و انسجام عملیات با قوای مخصوص خارجی ( ائتلاف نظامی ) . در هر دو ساحه در انتقال ‏از تیوری به پراتیک، پیشرفت چشمگیر بدست آمد. ما در اراضی نهایت مشکل آفرین کلیه دانش ‏مسلکی خود را اعم از گرد آوری معلومات ، عمل مستقیم ، آموزش و کمک های اولیه برای ‏مجروحین بکار بردیم . ما درانجا با دشواری های جنگ آشنا شدیم و درس های گرانبهایی در ‏عرصه مبارزه با شورش آموختیم.‏
قوتهای ما بدرستی با شکل جنگ ملیشیایی خود را تطابق دادند. انعطاف پذیری ، قاطعیت و عکس ‏العمل زود هنگام را در استفاده از تکنولوژی مدرن حربی از جمله درون عملآ آزمایش نمودیم. ‏تجارب مسلکی بدست آمده توانمندی کنترول جنگ نامتعادلی را که شورشیان افغان به جلو میبرند ‏بما اعطا نمود » . ‏
استفاده از لابراتوار بی در و دیوار افغانستان سیلاب های مدهش خون و اشک را در تلاطم نگاه ‏داشته است :‏
حمله ترورستي ۱۱ سپتامبر در نویارک ۲۹۹۶ کشته داشت . ۳۴۳ عمله اطفائیه و ۵۹ پولیس ‏شامل تلفات میشود . ‏
تلفات دقیق فاجعه ایکه اداره ماجراجوی « بوش » برای افغانستان آفرید معلوم نیست . ارقام ‏مختلف تخمینی ، تلفات را از ۵۰۰ هزار تا یک ملیون نشان میدهد. اگر شمار مجروحین را به رقم ‏کشته شدگان علاوه نمائیم تلفات و زخمیان از سرحد یک ملیون بالا میرود. قریب ۵۰ فیصد تلف ‏شدگان مردمان ملکی اند.‏
رقم دقیق تلفات مقاومت مسلح معلوم نیست . برخی آنرا تا بیش از ۱۱۰ هزار تن پیشبینی میکند. ‏
آزمایش تازه « مادر بم ها » در لابراتوار بی در و دیوار افغانستان، بدون در نظر داشت تناسب با ‏هدف جنگی مظهر ناکامی امریکا در بخش سیاست و دیپلوماسی برای دستیابی به اهداف ‏ژیوپولتیک و ستراتژیک در منطقه است .‏
ازینکه ماسکو با استفاده از رکود و جمود در سیاست امریکا ابتکار سیاسی صلح با طالبان را از ‏طریق کانفرانس ماسکو ( ۱۴ اپریل ) بدست گرفته ،امریکا را خشمگین ساخته است. این خشم را ‏انفجار بزرگترین بم غیر ذروی در ولایت ننگرهار تمثیل کرد.‏
واقعیت اینست که تا زمانیکه زمامداران امریکا با ذهنیت پوچ و غرور آفرین تسلط بر دنیا از راه ‏جنگ ، به قضایای بین المللی برخورد احساساتی و ستیزه جویانه داشته و کشور های ضعیف و بی ‏دفاع را هدف تهاجم قرار بدهند ، جهان نا امن خواهد بود. « پایان »‏
دوکتور م، عثمان تره کی
فرانسه
‏۱۴ / ۰۴ / ۲۰۱۷‏

Comments are closed.


Hit Counter provided by technology news